Foster + Partners’ın Bangkok’taki sürdürülebilir The Forestias masterplanının merkezinde tasarladığı Mulberry Grove The Forestias Condominiums tamamlandı. Altı orta katlı konut yapısından oluşan proje, masterplanın merkezindeki ormanla doğrudan ilişki kurarken Tayland’ın geleneksel mimarisinden alınan pasif tasarım ilkelerini tropikal iklime uyarlıyor. Yedi ile sekiz kat arasında değişen yapılar; kuşaklar arası yaşam, topluluk ilişkileri ve doğayla gündelik temas etrafında şekilleniyor. 

The Forestias’ın merkezi ormanının sınırında konumlanan konutlar, yeşil dokuya bakan yaşam alanları ve doğrudan peyzaja açılan ortak mekânlarıyla doğayı projenin arka planında kalan bir unsur olmaktan çıkarıyor. Foster + Partners, peyzajla bütünleşen zemin düzleminden açık lobilere, gölgeli balkonlardan ortak yaşam alanlarına kadar farklı ölçeklerde doğayla ilişki kuran bir konut modeli geliştiriyor.

Ormanın Devamındaki Konutlar

Mulberry Grove The Forestias Condominiums’un temel tasarım yaklaşımı, yapılı çevre ile merkezi orman arasındaki sınırları mümkün olduğunca azaltmaya dayanıyor. Tamamen yayalaştırılmış ve peyzajla düzenlenmiş zemin düzlemi, konut bloklarını doğayla buluştururken açık lobiler kesintisiz biçimde ormana doğru uzanıyor. Böylece her binanın girişi yalnızca bir geçiş alanı değil, aynı zamanda sakinlerin karşılaşabileceği sosyal bir eşik olarak çalışıyor. 

Geleneksel Tayland avlularından esinlenen bu ortak alanlar, komşuluk ilişkilerini güçlendirmek ve kullanıcıların fiziksel ve duygusal iyi oluşunu desteklemek üzere kurgulanıyor. Masterplanın merkezi ormanı tüm The Forestias sakinleri için geniş ölçekli bir buluşma alanı oluştururken, konut projesinde merkezi bir kulüp binası ile her blokta daha küçük ortak yaşam ve yemek alanları bulunuyor.

Mahalle ölçeğinde ise sınır duvarları ve çitlerin görsel etkisi azaltılarak farklı ortak alanlar arasında daha geçirgen ilişkiler kuruluyor. Konutlar aynı zamanda ulaşım noktaları, perakende alanları ve The Forestias içerisindeki diğer yerleşimlere yürüme mesafesinde konumlanıyor. 

Kuşaklar Arası Yeni Bir Konut Modeli

The Forestias masterplanının önemli hedeflerinden biri, farklı kuşakların bir arada yaşayabileceği ve gündelik hayatı paylaşabileceği mekânlar oluşturmak. Mulberry Grove The Forestias Condominiums da özel yaşam ile topluluk hayatı arasındaki geçişleri farklı ölçeklerde ele alıyor.

Her konut biriminde el işi, tamirat veya kişisel projeler için kullanılabilecek küçük ve esnek “makerspace” alanları bulunuyor. Bu alanlar, ortak koridorlarla evlerin daha özel bölümleri arasında görsel ve mekânsal bir ara yüz oluşturuyor. Böylece kullanıcıların kişisel üretimlerine alan açılırken komşular arasındaki gündelik karşılaşmaların da desteklenmesi hedefleniyor. 

Projenin resmi geliştirici sayfası da altı konut yapısının kuşaklar arası yaşam anlayışı doğrultusunda tasarlandığını ve özel alanlarla ortak mekânların dengeli biçimde bir araya getirildiğini belirtiyor. 

Geleneksel Tayland Mimarisinden Pasif Tasarım İlkelerine

Mulberry Grove The Forestias Condominiums’un iklim stratejisi, geleneksel Tayland mimarisinin tropikal koşullara yüzyıllar içerisinde geliştirdiği çözümleri çağdaş konut mimarisine uyarlıyor.

Konut alanlarının zeminden yükseltilmesi, yapıların altında hava dolaşımına izin vererek yaşam alanlarının serin tutulmasına yardımcı olurken yoğun yağışlara karşı da koruma sağlıyor. Yüksek tavanlar ve odalar arasındaki açık bağlantılar doğal hava hareketini destekliyor. Geniş saçaklar ve sürgülü ekranlar ise yapıları doğrudan güneşten ve yağmurdan koruyor. 

Yapıları çevreleyen balkonlar bu iklimsel yaklaşımın önemli parçalarından birini oluşturuyor. Gölgelendirilmiş dış mekânlar konut ile orman arasında bir tampon bölge yaratırken, üst katlardan çevredeki yeşil dokuya geniş görüşler sağlanıyor.

Böylece yerel mimariden alınan ilkeler biçimsel bir referans olmanın ötesine geçerek yapının iklim performansını belirleyen aktif tasarım araçlarına dönüşüyor.

Pasif Soğutma, Güneş Enerjisi Ve Adaptif Cephe

Mulberry Grove The Forestias Condominiums, LEED Gold sertifikasını hedefleyen çevresel stratejilerle tasarlandı. Pasif soğutma ve doğal havalandırma çözümlerinin yanı sıra yenilenebilir enerji üretimi için fotovoltaik paneller ve değişen çevresel koşullara yanıt veren adaptif cephe sistemi projeye dahil edildi. 

Bu yaklaşımda sürdürülebilirlik, yalnızca yapıya eklenen teknolojik sistemler üzerinden değil, yerleşim kararlarından bina kesitine ve gündelik yaşam biçimlerine kadar uzanan bütüncül bir tasarım meselesi olarak ele alınıyor.

Özellikle doğal hava hareketinin desteklenmesi, gölgelendirme, yağıştan korunma ve yarı açık yaşam alanlarının kullanılması, Bangkok’un sıcak ve nemli iklimine mekanik sistemlerden önce mimari araçlarla yanıt vermeyi amaçlıyor.

Doğa Ve Topluluk Etrafında Şekillenen Bir Yaşam

Mulberry Grove The Forestias Condominiums, doğayla ilişkinin yanı sıra topluluk kavramını da konut tasarımının merkezine yerleştiriyor. Orman, avlular, açık lobiler, ortak yaşam alanları ve konut içerisindeki küçük üretim mekânları farklı mahremiyet derecelerinde karşılaşma noktaları yaratıyor.

Bu yönüyle proje, yoğun kentlerde konut üretiminin yalnızca bağımsız yaşam birimlerinden oluşmak zorunda olmadığını; doğa, iklim ve kuşaklar arası sosyal ilişkilerin mimari organizasyonun parçasına dönüştürülebileceğini ortaya koyuyor.

Foster + Partners’ın F&P (Thailand) Ltd üzerinden gerçekleştirdiği proje, geleneksel Tayland mimarisinin pasif tasarım bilgisini çağdaş konut tipolojileriyle buluştururken, The Forestias masterplanının merkezindeki ormanı gündelik yaşamın doğrudan bir parçasına dönüştürüyor. 

Kanada’nın Hamilton kentindeki McMaster University kampüsünde yer alan McMaster University Life Sciences Building and Greenhouse, yaşam bilimleri araştırmalarını, eğitimi ve öğrenci yaşamını doğayla doğrudan ilişki kuran yeni bir mimari kurgu içinde bir araya getiriyor. Moriyama Teshima Architects tarafından tasarlanan proje, mevcut Life Sciences Building’e entegre edilen 11.400 ft²’lik (yaklaşık 1.060 m²) araştırma serasıyla, bilimsel üretimi kampüs yaşamının görünür bir parçasına dönüştürüyor. 

Yaşlanan ve kampüs dışında bulunan eski sera tesisinin yerini alan yeni yapı, yalnızca araştırma altyapısını yenilemekle kalmıyor; mevcut beş katlı Life Sciences Building için yeni bir giriş ve kimlik oluşturuyor. Proje, devam eden çok yıllı dönüşüm sürecinin bir parçası olarak eğitim yapılarının mevcut bina stokuyla birlikte nasıl geliştirilebileceğine de dikkat çekiyor. 

McMaster University Life Sciences Building And Greenhouse Bilimi Görünür Kılıyor

Yeni sera, geleneksel araştırma seralarının kapalı ve kontrollü karakterinden farklı olarak bilimsel faaliyetleri kampüsün gündelik yaşamıyla buluşturuyor. University Avenue yönüne açılan şeffaf cephe ve testere dişi formundaki çatı, yapının dışarıdan güçlü biçimde algılanmasını sağlıyor.

Mevcut binanın batı ve güney cephelerini çevreleyen sera, bitkilerin ihtiyaç duyduğu güneş ışığından mümkün olduğunca yararlanacak biçimde konumlandırılmış. Geceleri aydınlatılan şeffaf hacim ise bitki yaşamını ve içeride gerçekleştirilen araştırmaları dışarıdan görünür kılarak kampüs için yeni bir odak noktası oluşturuyor. 

Bu yaklaşım, araştırma faaliyetlerini yapının arka planında kalan teknik bir işlev olmaktan çıkarıyor. Bitkiler, araştırmacılar ve bilimsel çalışma süreçleri mimari deneyimin doğrudan parçasına dönüşüyor.

Asma Köprüden Seraya Bakış

Yapıya giriş deneyimi de bilim ile kullanıcı arasındaki bu görsel ilişki üzerine kuruluyor. Ziyaretçiler ahşap çerçeveli bir giriş portalından geçerek iki kat yüksekliğindeki seranın üzerinde asılı duran bir köprüye ulaşıyor. Köprüden aşağıdaki bitki örtüsü ve araştırma ortamları izlenebiliyor. 

Girişin devamında yer alan doğal ışıkla aydınlatılmış kütlesel ahşap lobi, Life Sciences Building için yeni bir sosyal merkez oluşturuyor. Öğrencilerin bir araya gelebileceği, çalışabileceği, informal toplantılar gerçekleştirebileceği ve etkinlikler düzenleyebileceği alanlar, araştırma yapısının sosyal işlevlerini de güçlendiriyor. 

Böylece sera ile mevcut üniversite yapısı arasındaki bağlantı yalnızca işlevsel bir geçiş olarak değil, öğrencilerin bilimsel üretimle karşılaşmasını sağlayan mekânsal bir deneyim olarak ele alınıyor.

200’den Fazla Bitki Türü İçin Yaşam Alanı

McMaster University Life Sciences Building and Greenhouse içerisinde hem yarı kamusal alanlar hem de kontrollü araştırma bölümleri bulunuyor. Islak yağmur ormanı ve kuru savan koşullarını taklit eden farklı çevresel ortamlar, 200’den fazla bitki türüne ev sahipliği yapıyor. 

Özelleştirilmiş araştırma hücreleri ve destek alanlarında ise bitki genomikleri, mikroorganizmalar, toprak sağlığı ve farklı doğal sistemler üzerine çalışmalar gerçekleştirilebiliyor. Araştırma alanları ile dolaşım bölümleri arasındaki cam yüzeyler sayesinde öğrenciler ve ziyaretçiler laboratuvar faaliyetlerini gözlemleyebiliyor. 

McMaster University Biyoloji Bölümü Başkanı ve Profesörü Marie Elliot’a göre yeni tesis; bitkilerin olumsuz koşullarda hayatta kalması, bağışıklık sistemleri ve iletişim biçimleri gibi kritik araştırma konularının incelenmesi için güncel bir altyapı sağlıyor. 

Kütlesel Ahşap Ve Doğal Malzemeler İç Mekâna Taşınıyor

Seradaki doğal sistemlerle kurulan ilişki yapının iç mekânlarında da devam ediyor. Kütlesel ahşap strüktür, ahşap yüzeyler, doğal ışık, bitkilendirme ve seraya açılan görüşler, mimari ile araştırılan canlı sistemler arasında görsel ve malzeme temelli bir bağ kuruyor.

Bu yaklaşım aynı zamanda üniversite yapılarında sıklıkla karşılaşılan kurumsal atmosferi yumuşatıyor. Araştırma, eğitim ve sosyal yaşam için oluşturulan alanların ortak bir mimari dil altında buluşması, Life Sciences Building’i yalnızca laboratuvar ve dersliklerden oluşan bir akademik yapı olmaktan çıkarıyor. 

Kampüsün İlk Jeotermal Isıtma Ve Soğutma Sistemi

Projenin çevresel performansı da dönüşümün önemli bileşenlerinden biri. LEED Gold sertifikasına sahip olan yapı, McMaster University’nin daha geniş kapsamlı sürdürülebilirlik hedeflerini destekleyen çeşitli stratejiler içeriyor. 

Bunların en önemlilerinden biri, projeyle birlikte üniversite kampüsünde ilk kez kullanılan jeotermal ısıtma ve soğutma sistemi. Mevcut Life Sciences Building’in çok yıllı yenileme programı kapsamında ayrıca doğal ışığın artırılması, erişilebilirliğin iyileştirilmesi ve yeni ortak çalışma ve buluşma alanlarının oluşturulması hedefleniyor. 

Yeni bir araştırma yapısının mevcut binaya eklenmesi de projenin sürdürülebilirlik yaklaşımının mimari ölçeğini ortaya koyuyor. Yeni sera bağımsız bir yapı olarak konumlandırılmak yerine mevcut akademik yapıyla bütünleşerek araştırma, eğitim ve öğrenci yaşamını aynı sistem içinde topluyor.

Bilimsel Araştırma Kampüs Yaşamının Bir Parçasına Dönüşüyor

McMaster University Life Sciences Building and Greenhouse’un öne çıkan yönü, araştırma altyapısını görünür ve deneyimlenebilir hale getirmesi. Şeffaf sera cephesi, seranın üzerinden geçen köprü, araştırma alanlarına açılan cam yüzeyler ve ortak kullanım alanları sayesinde bilimsel çalışma kampüs yaşamından ayrıştırılmıyor.

Moriyama Teshima Architects’in tasarımı bu anlamda sera tipolojisini yalnızca kontrollü iklim koşulları sağlayan teknik bir yapı olarak ele almak yerine, bilim, eğitim, mimarlık ve doğanın kesiştiği bir öğrenme ortamınadönüştürüyor. 

Mevcut yapının dönüşümü, kütlesel ahşap kullanımı, jeotermal sistem ve doğal ışık stratejileriyle desteklenen proje, üniversite kampüslerinde bilimsel araştırmanın mimarlık aracılığıyla nasıl daha görünür ve erişilebilir hale getirilebileceğine dair güncel bir örnek sunuyor.

Ecole Brouch Tarihi Yapı Ve Yeni Binaları Birleştiriyor

Brouch Mahallesi’nin yeniden düzenlenmesi kapsamında geliştirilen Ecole Brouch projesinde, mevcut tarihi okul yapısının yenilenmesinin yanı sıra üç yeni okul binasının inşa edilmesi planlanıyor. Projenin kentsel tasarım önerisiyle JSWD, açılan yarışmada birincilik elde etti.

Yeni yerleşimde dört yapı hacmi neredeyse kare biçiminde bir avlu çevresinde konumlanıyor. Zemin kattaki açıklıklar avlunun farklı yönlerden görülebilmesini ve erişilebilir kalmasını sağlarken, birinci kattaki köprüler yapıları birbirine bağlıyor. Yerleşim aynı zamanda binaların arasından geçen araçsız kamusal bir yaya bağlantısı oluşturuyor. 

Projenin ilk yapım aşaması tamamlanarak kullanıma açıldı. Bu aşamada güneydeki Bina C ve batıdaki Bina D tamamlandı. Yeni yapılar tarihi ana binayla malzeme ve renk açısından ilişki kurarken, çağdaş mimari yorumlarını da koruyor. 

Esnek Bir Öğrenme Peyzajı

Ecole Brouch’un tasarımında okul, birbirinden bağımsız yapıların oluşturduğu bir “okul köyü” olarak ele alınıyor. Yeni ve mevcut yapılar bütüncül bir organizasyon içinde çalışırken, mekânların gelecekte değişen ihtiyaçlara uyum sağlayabilmesi hedefleniyor.

Derslikler ile okul öncesi ve sonrası bakım alanlarının kesin sınırlarla birbirinden ayrılması yerine, farklı kullanım biçimlerinin iç içe geçtiği esnek bir öğrenme peyzajı oluşturuluyor. Açık, yarı açık ve kapalı alanlardan oluşan mekânsal yapı, büyük yapısal müdahalelere gerek kalmadan farklı ihtiyaçlara göre uyarlanabiliyor. 

Birinci kattaki cam köprüler tarihi okul yapısını yeni binalara bağlarken, halka biçimindeki dolaşım şeması öğrencilerin yapı içinde kolayca yön bulmasına yardımcı oluyor. Bina C’de açık merdivenin altında oluşturulan ahşap kaplı oturma basamakları ise öğrenciler için dinlenme ve sosyalleşme alanları oluşturuyor. 

Tuğla Cepheyle Tarihi Yapıya Gönderme

Yeni yapıların cephelerinde kullanılan masif kaplama tuğlaları, mevcut tarihi yapının sıva ve doğal taş cephesindeki renklerle uyum sağlayacak şekilde seçilmiş. Pencere oranları da tarihi yapının karakteristik ölçülerini referans alıyor.

Tuğla örgüsündeki farklı uygulamalar cepheye üç boyutlu bir karakter kazandırırken, malzemenin doğal ve dayanıklı niteliği projenin uzun ömürlü kullanım hedefini destekliyor. Dış cephede bronz renkli anodize alüminyum pencere profilleri kullanılırken, iç mekânlarda pencere pervazları, dolaplar ve diğer ahşap elemanlarla uyum sağlayan meşe tercih edilmiş. 

İç mekânlarda açık renk terrazzo zeminler, beyaz sıvalı duvarlar ve görünür beton tavanlar kullanılıyor. Akustik performans ise renkli keçe panellerle destekleniyor. Koridorlardaki ahşap kaplamalar ve sanat çalışmaları, eğitim yapısının kimliğini güçlendiren diğer unsurlar arasında yer alıyor.

Mimarlık Ve Sanat Aynı Mekânda

Sanatçı Daniel Mac Lloyd tarafından hazırlanan çalışmalar, özellikle açık merdiven alanlarında mimariyle bütünleşiyor. Bölgeye özgü yalıçapkını kuşundan ilham alan kompozisyon, soyut lekeler ve damla formlarıyla birlikte kullanılarak yapıya hareketli bir görsel karakter kazandırıyor. 

Bu yaklaşım, sanatın sonradan eklenen dekoratif bir unsur olmasının ötesine geçerek okulun mekânsal kimliğinin bir parçası olmasını sağlıyor.

Ecole Brouch’ta İklim Duyarlı Tasarım

Ecole Brouch’un enerji konsepti, yapının temel enerji ihtiyacını azaltmaya ve bakım gereksinimlerini sınırlamaya odaklanıyor. İç mekânların doğal havalandırılması bu yaklaşımın önemli parçalarından biri.

Cepheye entegre edilen “Parieto system” adlı iklim duyarlı pencere sistemi, yaz aylarında soğutulmuş taze havanın içeri alınmasına yardımcı olurken, kış aylarında güneş kazanımıyla önceden ısınan havanın bina içine aktarılmasını sağlıyor. Çatıdaki fanlar ise hava akışını düzenliyor. Yeni binaların düz çatılarında yer alan güneş panelleri de yerinde enerji üretimine katkıda bulunuyor. 

Projenin tamamlanmasıyla yaklaşık 11.000 metrekarelik bir kullanım alanına ulaşması planlanıyor. Üçüncü yeni okul binası ve tarihi yapının yenilenmesi ise sonraki yapım aşamalarında gerçekleştirilecek. Ayrıca okulun karşısında, daha küçük yaş gruplarına yönelik ayrı bir okul öncesi yapısının ve korunaklı bir bahçe avlusunun oluşturulması planlanıyor.

Japon mobilya markası Yedit’in tasarımcısı Yuya Nakazawa tarafından geliştirilen ORUHA, heykelsi formu, el işçiliği ve kullanıcıya sunduğu kişisel alan fikriyle öne çıkıyor. On uluslararası tasarım ödülüne layık görülen ve Museum of Outstanding Design’ın (MOOD) kalıcı koleksiyonuna dahil edilen ORUHA, şimdi sınırlı üretim modeliyle ilk kez uluslararası kullanıcılarla buluşmaya hazırlanıyor. 

ORUHA Tasarımında Heykel Ve Mobilya Bir Arada

ORUHA, geleneksel bir sandalye tipolojisini yeniden yorumlayarak mobilya ile mekânsal obje arasında konumlanıyor. Tasarımın temelinde, ortak kullanılan alanlarda kullanıcıya kişisel ve korunaklı bir alan hissi sunma fikri bulunuyor.

Heykelsi silüetiyle mekânın bir parçası haline gelen sandalye, kullanıldığında ise daha içe dönük ve kişisel bir deneyim yaratıyor. Organik yüzeyler, değişen ışıkla birlikte farklı görsel etkiler oluştururken, formun çevresiyle kurduğu ilişki de tasarımın önemli unsurlarından biri olarak öne çıkıyor. 

Film Kurgusundan Ahşap Formuna

ORUHA’nın tasarım yaklaşımı, Yuya Nakazawa’nın video kurgu geçmişinden besleniyor. Film kurgusunda farklı görüntülerin bir araya getirilerek ritim ve duygusal akış oluşturulması, sandalye tasarımında oranlar, çizgiler ve kullanıcının deneyimlediği mekânsal akış üzerinden yeniden yorumlanıyor.

Bu yaklaşım, ORUHA’nın yalnızca ergonomik bir oturma elemanı olarak değil, kullanıcıyla duygusal bir ilişki kuran bir tasarım objesi olarak ele alınmasını sağlıyor. Tasarımın formu, beş kil modelinin ardından geliştirildi; karmaşık geometrinin ahşaba aktarılması sırasında geleneksel ölçüm ve simetri yöntemlerinin yerine malzemenin doğrudan verdiği tepkiler ve tasarımcının duyusal değerlendirmeleri belirleyici oldu. 

Geleneksel Japon Ahşap İşçiliği

ORUHA’nın üretim süreci de tasarımın kendisi kadar dikkat çekici. Karmaşık organik geometrisi nedeniyle seri üretim ve otomatik üretim yöntemlerine uygun olmayan sandalye, büyük ölçüde geleneksel Japon el aletleri kullanılarak şekillendiriliyor.

Tasarımın son formunda özellikle kanna adı verilen geleneksel Japon rendesi kullanılıyor. Böylece ahşabın yüzeyi ve formu, endüstriyel üretimden ziyade doğrudan zanaatkârın müdahalesiyle şekilleniyor. Yedit, bu yöntemi yalnızca bir yüzey işleme tekniği olarak değil, tasarım sürecinin temel bir parçası olarak değerlendiriyor. 

ORUHA’nın gövdesinde sert akçaağaç, oturma bölümünde ise ceviz kullanılıyor. 740 × 550 × 760 mm ölçülerindeki sandalyenin oturma yüksekliği 430 mm olarak belirtiliyor. 

10 Uluslararası Tasarım Ödülü

ORUHA, kısa sürede uluslararası tasarım dünyasında önemli bir görünürlük kazandı. Sandalye; A’ Design Award 2026 Gold Winner, London International Creative Competition 2025 Best in Category, SIT Furniture Design Award, ASIA DESIGN PRIZE ve NY Product Design Awards gibi farklı organizasyonlarda ödüllendirildi. Ayrıca French, London, Rome, Tokyo ve Paris Design Awards kapsamında da çeşitli dereceler aldı. 

ORUHA’nın Museum of Outstanding Design’ın kalıcı koleksiyonuna dahil edilmesi de tasarımın uluslararası görünürlüğünü güçlendiren önemli gelişmelerden biri oldu. 

Sınırlı Üretim İçin Yeni Bir Dönem

ORUHA’nın bugüne kadarki yolculuğu, ortak kullanılan kiralık bir atölyenin üretim koşulları içinde şekillendi. Uluslararası ödüllere ve müze koleksiyonuna dahil olmasına rağmen sandalye; üretim, depolama ve sevkiyat kapasitesindeki sınırlamalar nedeniyle bugüne kadar geniş ölçekte satışa sunulamadı.

Yedit şimdi Tokyo’nun Shinjuku bölgesinde kendine ait bir atölye kurarak daha kontrollü bir üretim sistemi oluşturmayı hedefliyor. Bu sürecin ilk adımı olarak ORUHA için uluslararası bir bekleme listesi açıldı ve tasarımın sınırlı üretim modeliyle kullanıcılarla buluşmasının önü açıldı. 

Böylece ORUHA, yalnızca ödüllü bir prototip olmaktan çıkarak zanaatkârlık, heykelsi tasarım ve çağdaş mobilya üretimini bir araya getiren sınırlı üretim bir tasarım objesine dönüşüyor.

Yurt içinde ve yurt dışında 65’i aşkın ülkede banyo ve ıslak mekânlara yönelik ürünleriyle faaliyet gösteren Creavit, “1. Ulusal Creavit Öğrenci Tasarım Yarışması: Creavit ile Troya Destanı Yeniden Yazılıyor” başlığıyla genç tasarımcıları Troya’dan ilham alan özgün lavabo tasarımları geliştirmeye çağırıyor.

Troya Kültürel Mirası Çağdaş Tasarımla Buluşuyor

Yarışmanın temel amacı, Anadolu’nun önemli kültürel miraslarından biri olan Troya’nın genç tasarımcıların bakış açısıyla yeniden yorumlanmasını sağlamak. Katılımcılardan Troya temasını çağdaş bir lavabo tasarımı üzerinden ele almaları bekleniyor.

1. Ulusal Creavit Öğrenci Tasarım Yarışması, Türkiye ve KKTC vatandaşlarının yanı sıra yurt içindeki ve yurt dışındaki üniversitelerde mimarlık, iç mimarlık, endüstriyel tasarım ve seramik bölümlerinde lisans eğitimi gören öğrencilere açık olacak. Yarışmaya bireysel olarak ya da en fazla dört kişilik ekipler halinde katılım sağlanabilecek. Her katılımcı veya ekip, yarışmaya en fazla üç proje sunabilecek.

Tasarımlar; yaratıcılık ve özgünlük, teknik uygulanabilirlik, konsept ve tema uygunluğu ile sunum kalitesi kriterleri üzerinden değerlendirilecek. Değerlendirmede yüzde 40 ağırlığa sahip olan yaratıcılık ve özgünlük, yarışmanın en yüksek puanlı kriteri olarak öne çıkıyor.

Başvurular 4 Aralık’a Kadar Sürecek

1. Ulusal Creavit Öğrenci Tasarım Yarışması başvuruları 24 Ağustos-4 Aralık 2026 tarihleri arasında, yarışma için oluşturulan web sitesindeki başvuru modülü üzerinden gerçekleştirilecek. Jüri toplantısının 14 Aralık haftasında yapılması, kazananların ise 25 Aralık 2026 tarihinde açıklanması planlanıyor. Ödül töreni ve serginin Ocak 2027’de gerçekleştirilmesi öngörülüyor.

Yarışmanın jüri üyeleri arasında Ece Ceylan Baba, Caner Bilgin, Gülşah Elikbank, Rıdvan Gölcük, Ertuğrul Güngör, Gülay Gamze Güven, Şule Koç, Atilla Kuzu ve Sezin Tanrıöver bulunuyor. Yarışmanın Onursal Başkanlığını Mithat Çanakcı ve Mehmet Çanakcı üstlenirken, Yarışma Düzenleme Kurulu İzzet Çolpan, Reyhan Yıldırım Badurluoğlu ve Neslişah Öztürk’ten oluşuyor.

Genç Tasarımcılara 320 Bin TL Ödül

Yarışmada birinciye 100.000 TL, ikinciye 75.000 TL, üçüncüye ise 50.000 TL ödül verilecek. Bunun yanı sıra jüri tarafından seçilecek üç tasarım, 20.000 TL Creavit Özel Ödülü ile ödüllendirilecek. Böylece yarışma kapsamında toplam 285.000 TL ana ödül ve 60.000 TL Creavit Özel Ödülü olmak üzere 345.000 TL ödül dağıtılacak.

Creavit, yarışmayla birlikte genç tasarımcıların Anadolu’nun kültürel mirasını kendi tasarım dilleriyle yeniden ele almalarına ve geçmiş ile gelecek arasında yeni bağlantılar kurmalarına alan açmayı hedefliyor. “Her Yol Troya’dan Başlar!” yaklaşımıyla düzenlenen yarışma, Troya’nın tarihsel ve kültürel mirasını çağdaş banyo kültürüyle buluşturmayı amaçlıyor.

Creavit’ten Tasarım Ve Sürdürülebilirlik Odaklı Yaklaşım

Tasarımı marka kültürünün önemli bir parçası olarak ele alan Creavit, seramik sağlık gereçleri, banyo mobilyaları ve armatürler başta olmak üzere ıslak mekânlara yönelik geniş ürün gamıyla faaliyet gösteriyor. Marka, Ar-Ge Merkezi ve 2026 yılında kazandığı resmi Tasarım Merkezi statüsüyle fikirden ürüne uzanan süreçte araştırma, geliştirme ve tasarım çalışmalarını sürdürüyor.

Creavit’in sürdürülebilirlik yaklaşımı ise enerji ve kaynak verimliliği, atıkların geri kazanımı, düşük karbonlu üretim ve su yönetimi gibi başlıklara odaklanıyor. Marka, 2024 yılında TÜBİTAK 1832 Sanayide Yeşil Dönüşüm Programı kapsamında üretim atıklarının geri kazanımına yönelik desteklenen bir proje gerçekleştirirken, aynı yıl yüzde 100 hidrojenle vitrifiye pişirim denemesi de gerçekleştirdi.

1. Ulusal Creavit Öğrenci Tasarım Yarışması hakkında detaylı bilgi ve başvuru için Creavit’in yarışma sayfası ziyaret edilebilir.

Yarışma Başvuru Sayfası – Creavit

Mevcut Yapıyı Dönüştüren Bir Konut Yaklaşımı

Fringe Dweller, yıkıp yeniden inşa etmek yerine mevcut bir yapının potansiyelini değerlendiren bir dönüşüm yaklaşımını ortaya koyuyor. Heritage overlay kapsamında bulunan mevcut kır evinin geleneksel plan şeması büyük ölçüde korunurken, mekânların güncel aile yaşamına uyum sağlayabilmesi için sınırlı müdahaleler gerçekleştiriliyor. 

Yapının önceki durumunda ciddi oturma problemleri, düzensiz zeminler ve duvar çatlakları bulunuyordu. Mihaly Slocombe, mevcut dış duvarlar ve çatı strüktürü içinde yeni bir yaşam kurgusu oluşturarak yapının karakterini korumayı tercih etti. 

Bu yönüyle proje, mevcut yapıların yeniden kullanımı ve konut dönüşümü açısından dikkat çekici bir örnek oluşturuyor.

Parkla Kurulan Yeni Bir İlişki

Fringe Dweller’ın en belirgin özelliklerinden biri, yapının karşısında yer alan Quarries Park ile kurduğu ilişki. Önceki yapının park yönündeki potansiyeli yeterince değerlendirilemezken, yeni ek yapı bu ilişkiyi projenin temel tasarım kararlarından biri haline getiriyor. 

İkinci katta oluşturulan yaşam alanları ve balkon, park manzarasına açılırken büyük pencereler iç mekân ile peyzaj arasındaki görsel bağlantıyı güçlendiriyor. Böylece yapı yalnızca kendi sınırları içerisinde çözülen bir konut olmaktan çıkarak bulunduğu çevrenin karakterini yaşam alanının bir parçası haline getiriyor. 

Açıklık Ve Mahremiyet Arasında Denge

Köşe parselde konumlanan yapı için tasarımın önemli meselelerinden biri, kamusal görünürlük ile özel yaşam arasındaki dengeyi kurmak olmuş. Mihaly Slocombe, yapıyı sokağa tamamen kapatmak yerine kontrollü biçimde çevresiyle ilişkilendiren bir yaklaşım geliştiriyor. 

Ek yapının kıvrımlı geometrisi de yalnızca biçimsel bir tercih değil. Arsanın köşesinde yer alan imar ve erişim kısıtlarına yanıt vermek amacıyla geliştirilen bu form, aynı zamanda mevcut cephenin süslemelerindeki eğrisel karakterle ilişki kuruyor. 

Aile Yaşamına Uyum Sağlayan Esnek Mekânlar

Projenin iç mekânlarında sıcak malzemeler, yumuşak renkler ve kıvrımlı kenarlar kullanılarak ortak yaşam alanlarında daha akışkan bir atmosfer oluşturuluyor. Yaşam alanlarından üst kata doğru ilerleyen kavisli merdiven, farklı işlevler arasındaki geçişi güçlendiriyor. 

Mevcut yapının planında da aile yaşamını destekleyecek düzenlemeler yapılmış. Büyük bir yatak odasının yeniden ölçeklendirilmesiyle üç çocuğun eşit büyüklükte odalara sahip olması sağlanırken, yeni ek yapı ortak kullanım alanlarını ve ebeveyn yaşamını genişletiyor. 

Koruma, Dönüşüm Ve Uzun Ömürlü Konut

Fringe Dweller, sürdürülebilirliği yalnızca enerji performansı veya yeni teknolojiler üzerinden değil, mevcut yapının yaşamına devam etmesi üzerinden okumaya imkân veriyor. Bir kır evinin karakterini ve mümkün olduğunca mevcut yapı dokusunu koruyarak yeni ihtiyaçlara adapte edilmesi, yapılı çevrenin mevcut kaynaklarının yeniden değerlendirilmesine örnek oluşturuyor.

Proje bu anlamda, konut dönüşümü, yeniden kullanım ve mevcut yapıların adaptasyonu konularının mimarlık pratiğindeki önemini görünür kılıyor. Yeni bir yapı üretmek yerine var olanı dönüştürmek; geçmişin mekânsal karakterini korurken bugünün ihtiyaçlarına cevap verebilen yeni bir yaşam modeli oluşturuyor.

Fringe Dweller, geçmiş ile gelecek arasında kurduğu bu denge sayesinde, mevcut konut stokunun dönüştürülerek uzun süre kullanılabileceğini gösteren çağdaş bir mimarlık örneği olarak öne çıkıyor. Proje, 2025 Houses Awards kapsamında da 200 m² üzeri konut dönüşüm ve ek yapı kategorisinde kısa listeye alındı. 

Klasik cephe anlayışının ötesine geçen Schüco Grid2Shell (G2S) inovatif serbest formlu cephe ve çatı sistemi, mühendislik gücüyle estetik vizyonu tek bir çözümde buluşturuyor.

Müze, alışveriş merkezi, havalimanı veya kamusal yapılar gibi farklı ölçek ve işlevlerdeki projeler için geliştirilen Schüco G2S, yapısal güvenlikten ödün vermeden mimari tasarım özgürlüğü sunuyor.

Çelik Gücünde, Alüminyum Hafifliğinde Bir Sistem
Schüco Grid2Shell’in öne çıkan özelliklerinden biri, kullanılan yüksek dayanımlı özel alüminyum alaşım strüktürü. Sistem, geleneksel çözümlerin aksine ağır çelik altyapılara veya kaynaklı kurulumlara ihtiyaç duymuyor. Alüminyumun sunduğu malzeme avantajı, korozyon (paslanma) problemini ortadan kaldırırken uzun ömürlü ve minimum bakım gerektiren çözümler sunuyor.

YÜKSEK DAYANIMLI ALÜMİNYUM STRÜKTÜRÜ, KAYNAKSIZ MONTAJ SİSTEMİ VE SERBEST FORM UYGULAMA KABİLİYETİYLE GRID2SHELL, CEPHE VE ÇATI TASARIMINDA MÜHENDİSLİK İLE MİMARİ ÖZGÜRLÜĞÜ BİR ARAYA GETİRİYOR.

Kendi kendini taşıyan esnek ızgara yapısı (Gitterstruktur), farklı eğimlerde, kavisli ve kıvrımlı formlarda cephelerin güvenle uygulanmasına olanak tanıyor. Üçgen, çokgen ya da dikdörtgen modüllerle birleşebilen alüminyum profiller, cephe ve çatı arasında kesintisiz geçişler sağlayarak akışkan mimari formların oluşturulmasına katkıda bulunuyor. Sistem hem cam hem de opak malzemelerin sisteme kolayca entegrasyonuna da imkân veriyor.

Şantiyede Verimlilik ve Montaj Kolaylığı: “Plug & Play”
Sistemin sunduğu en önemli şantiye inovasyonu, alüminyum malzemenin sağladığı olağanüstü hafiflik. Yapı elemanlarının hafif olması, ana taşıyıcı konstrüksiyona binen yükü azaltarak daha ekonomik statik çözümler geliştirilmesine katkı sağlıyor. Uygulama sürecinde ise hafif alüminyum paneller sayesinde maliyetli ve ağır hizmet tipi vinçlere ihtiyaç duyulmuyor.

MİMARİDE GİDEREK DAHA FAZLA ÖNEM KAZANAN ÖZGÜN GEOMETRİLER VE AKIŞKAN FORMLAR, CEPHE SİSTEMLERİNDEN YENİ MÜHENDİSLİK YAKLAŞIMLARI TALEP EDİYOR. GRID2SHELL, BU İHTİYACA YANIT VEREN YENİLİKÇİ ÇÖZÜMLER ARASINDA ÖNE ÇIKIYOR.

“Plug & play” (tak-çalıştır) prensibine uygun, kaynak gerektirmeyen özgün alüminyum bağlantı (node) parçaları ve paslanmaz çelik cıvatalar sayesinde montaj süreci büyük ölçüde hız kazanıyor. Prefabrik üretim yaklaşımı, her panelin benzersiz geometrisinin yüksek hassasiyetli CNC ve 3D teknikleriyle üretilmesine olanak tanıyor. Böylece tasarım aşamasında öngörülen karmaşık geometriler, sahada hatasız ve hızlı bir şekilde uygulanabiliyor.

Öne Çıkan Özellikler
• Yüksek Dayanımlı Alüminyum: Çelik mukavemetini alüminyum hafifliğiyle sunar; ağır altyapı ihtiyacını ortadan kaldırır.

• Sıfır Korozyon: Yapının ömrünü uzatır, bakım maliyetlerini minimuma indirir.

• Hafiflik ve Pratik Lojistik: Şantiye maliyetlerini düşürür.

• Kaynaksız Akıllı Montaj: Node bağlantı noktalarıyla hızlı ve güvenli kurulum sağlar.

Schüco Grid2Shell, yalnızca bir cephe sistemi olmanın ötesinde, serbest formlu mimari tasarımların uygulanabilirliğini artıran yenilikçi bir çözüm olarak öne çıkıyor. Mimarlar için geniş bir tasarım esnekliği sunarken, yatırımcılar açısından da uzun ömür, düşük bakım maliyeti ve yüksek performans avantajlarını bir araya getiriyor.

Günümüzün ve geleceğin ikonik yapılarında giderek daha fazla önem kazanan özgün geometriler ve akışkan formlar için geliştirilen Schüco G2S, mimari tasarım ile mühendisliği ortak bir zeminde buluşturuyor.

SAY Architects’in pratiğinde mekânın duygusal atmosferi ve kullanıcıyla kurduğu ilişki, tasarımın temel bileşenleri arasında yer alıyor. Ofis, her projede müşteriyle birlikte özgün bir tasarım fikri geliştirmeyi ve bu fikri fiziksel mekâna dönüştürmeyi yaklaşımının merkezinde tanımlıyor. Ouse Fashion Lobby de bu çerçevede yalnızca kurumsal bir giriş alanı değil, markanın geçmişi ile bugünkü kimliği arasında bağlantı kuran bir temsil mekânı olarak okunuyor. 

Ouse Fashion Lobby Terzilik Kültüründen Besleniyor

Ouse Fashion’ın yaklaşık yirmi yıllık üretim geçmişinin merkezinde terzilik bulunuyor. Bu nedenle projede moda, yalnızca sergilenen nihai ürün üzerinden değil, ürünü ortaya çıkaran üretim kültürü üzerinden ele alınıyor. 

Terzilik; ölçme, kesme, birleştirme, prova etme ve tekrar düzenleme gibi birbirini takip eden hassas süreçlere dayanıyor. Ouse Fashion Lobby’nin kavramsal çerçevesinde de markanın bu uzun süreli zanaat pratiğinin mekânsal kimliğe dönüşmesi öne çıkıyor. Böylece karşılama alanı, yalnızca şirkete giriş yapılan işlevsel bir eşik olmaktan çıkarak Ouse Fashion’ın nasıl ürettiğine ilişkin ilk ipuçlarını veren bir mekâna dönüşüyor.

Bu yaklaşım, günümüzde moda markalarının fiziksel mekânlarında sıkça görülen güçlü görsel kimlik arayışından biraz farklı bir noktada duruyor. Burada amaç yalnızca dikkat çekici bir iç mekân yaratmak değil; markanın geçmişini ve çalışma biçimini tasarımın başlangıç malzemesi hâline getirmek.

Moda İle Mimarlık Arasında Bir Eşik

Bir lobi, kurumsal yapılarda çoğu zaman dolaşımın başlangıç noktası ve farklı işlevler arasında dağılım sağlayan geçiş alanı olarak ele alınıyor. Ouse Fashion Lobby ise bu ara mekânın temsil gücüne odaklanıyor.

Kullanıcının markayla fiziksel olarak ilk karşılaştığı alan olması, lobiyi kurumsal kimliğin mimari karşılığı hâline getiriyor. Moda dünyasında bu durum daha da belirginleşiyor; çünkü kumaş, doku, oran, detay ve işçilik gibi kavramlar hem moda tasarımının hem de iç mimarlığın ortak araçları arasında bulunuyor.

SAY Architects’in farklı projelerinde de mekânsal kurgunun marka hikâyesinden türetilmesi dikkat çekiyor. Ofis, tasarım yaklaşımını yalnızca belirli bir estetik dilin tekrarı üzerinden değil, her projenin kendine özgü anlatısının keşfedilmesi üzerinden tanımlıyor. 

Ouse Fashion Lobby bu nedenle moda ile mimarlığın biçimsel olarak birbirine benzetildiği bir iç mekândan çok, iki disiplinin üretim mantıkları arasında ilişki kuran bir çalışma olarak değerlendirilebilir.

Zanaatın Mekânsal Karşılığı

Projenin öne çıkardığı temel meselelerden biri, zanaat bilgisinin çağdaş bir mekânda nasıl temsil edilebileceği.

Geleneksel terzilik büyük ölçüde insan ölçeğinde gerçekleşen, malzemenin yakından incelendiği ve küçük detayların sonucun niteliğini doğrudan etkilediği bir üretim biçimi. Mimarlıkta da benzer şekilde birleşimler, yüzeyler, oranlar ve malzemelerin birbiriyle kurduğu ilişki mekânın bütününü belirliyor.

Ouse Fashion Lobby bu paralelliği kullanarak markanın üretim geçmişini mimari bir anlatının parçasına dönüştürüyor. Burada “terzilik” doğrudan bir dekorasyon temasına indirgenmek yerine, tasarımın detaylara verdiği önem ve parçaların bir araya geliş biçimi üzerinden okunabilecek bir referansa dönüşüyor.

Bu yaklaşım, özellikle hızlı değişen moda sektörünün karşısına daha kalıcı bir mekânsal kimlik fikri koyması açısından da dikkat çekiyor. Koleksiyonlar ve ürünler zaman içinde değişebilirken, markanın üretim kültürünü temsil eden mekân daha uzun süreli bir hafıza oluşturabiliyor.

Mekân Markanın Hikâyesini Anlatıyor

SAY Architects 2017 yılında Hangzhou’da kurulan; mimarlık, iç mekân ve peyzaj tasarımı alanlarında çalışan bir tasarım ofisi. Zhang Yan ve Shan Jianan tarafından yönetilen stüdyo, tasarım sürecinde ifade biçimi ile ortaya çıkan fiziksel sonucu eşit derecede önemli gördüğünü belirtiyor. Ofisin yaklaşımında mekân, müşteriyle birlikte geliştirilen bir hikâyenin fiziksel karşılığı olarak değerlendiriliyor. 

Bu düşünce Ouse Fashion Lobby’de özellikle anlamlı bir karşılık buluyor. Çünkü moda markasının kendi kimliği de kumaşın işlenmesi, parçaların bir araya getirilmesi ve detayların geliştirilmesi üzerinden oluşuyor.r

Mimarlık burada ürünü sergileyen nötr bir arka plan olmaktan uzaklaşıyor. Bunun yerine markanın üretim kültürünü anlatan araçlardan biri hâline geliyor.

Kurumsal Lobiden Marka Mekânına

Ouse Fashion Lobby, küçük ya da ikincil kabul edilebilecek kurumsal alanların marka kimliğinin oluşturulmasındaki rolünü de yeniden gündeme getiriyor.

Bir moda markası için mimari deneyim yalnızca mağazada gerçekleşmiyor. Ofis, showroom, çalışma alanı ve karşılama mekânları da markanın kendisini çalışanlarına, müşterilerine ve ziyaretçilerine nasıl anlattığının parçaları hâline geliyor.

Ouse Fashion’ın Hangzhou’da iki deset boyunca sürdürdüğü terzilik pratiğini çıkış noktası alan proje, bu anlamda lobiyi basit bir geçiş alanından kurumsal hafızanın taşıyıcısına dönüştürüyor. 

SAY Architects’in yaklaşımı ise moda ile mimarlık arasındaki ortak zemini biçimsel benzerliklerden çok üretim kültüründe arıyor. Sonuçta Ouse Fashion Lobby, bir markanın geçmişinin çağdaş bir mekâna nasıl aktarılabileceği ve zanaat bilgisinin kurumsal kimliğin parçasına nasıl dönüşebileceği üzerine düşünmeye alan açıyor.

Royal Scottish Academy tarafından RSA Metzstein Architecture Discourse 2025 kapsamında yayımlanan bu kitap, Peter Barber Architects’in çalışmalarına kapsamlı bir bakış sunuyor. Fotoğraflar ve çizimlerle zenginleştirilen yayın, ofisin Londra genelinde tamamladığı konut projelerinden önemli bir seçkiyi bir araya getirerek otuz yılı aşkın mimarlık pratiğinin izlerini takip etme imkânı sağlıyor.

Kitapta, 1990’lı yıllara ait beyaz sıvalı erken dönem projelerden Villa Anbar ve Aga Khan Ödülü adayları arasında yer alan Donnybrook Quarter’ın yanı sıra, Stirling Prize kısa listesine giren çalışmalar da bulunuyor. Bunlara, Edgewood Mews, McGrath Road ve Holmes Road gibi daha yakın dönemde tamamlanan ödüllü konut projeleri ile Camden Town’daki dalgalı çatı formuyla dikkat çeken hostel yapısı eşlik ediyor.

Yayın, mimar Richard Murphy tarafından kaleme alınan kapsamlı bir makale ve proje bazında değerlendirmeler de içeriyor. Murphy, Peter Barber Architects’in üretimlerinde öne çıkan kentsel temaları ele alırken, ofisin yıllar içinde geliştirdiği mimari yaklaşım ve tasarım düşüncesine dair ek bir okuma sunuyor.

Görsel dokümantasyon ile eleştirel değerlendirmeyi bir araya getiren kitap, Peter Barber Architects’in Londra’daki konut mimarlığı üretimine odaklanan çalışmalarını bir arada incelemek isteyen okurlar için değerli bir kaynak niteliği taşıyor.

⸻

The RSA Metzstein Architecture Discourse 2025

Peter Barber of Peter Barber Architects

Yayımlayan: Royal Scottish Academy

EGGER, DEKORATİF KOLEKSİYON 26+ İLE KÜRESEL ÖLÇEKTE UYUMLU ÜRÜN GAMINI, İNOVASYONU HIZLANDIRAN VE UZUN VADELİ PLANLAMA GÜVENİLİRLİĞİ SUNAN STRATEJİK BİR KOLEKSİYON KONSEPTİYLE BULUŞTURUYOR.

EGGER, yeni Dekoratif Koleksiyon 26+ ile mobilya ve iç mekân tasarımı sektöründe “güvenilir iş ortağı” konumunu güçlendiriyor. Koleksiyonun küresel lansman stratejisi kapsamında, Türkiye’deki iş ortakları, mimarlar ve tasarımcılarla da bir araya gelen şirket; yeni koleksiyonuyla uzun vadeli planlama güvenliğini ve zengin tasarım çeşitliliğini bir arada sunuyor.

Ahşap bazlı malzeme uzmanı EGGER, Dekoratif Koleksiyon 26+ ile küresel ölçekte uyumlu ürün gamını, inovasyonu hızlandıran ve uzun vadeli planlama güvenilirliği sunan stratejik bir koleksiyon konseptiyle buluşturuyor. EGGER Türkiye ve Kafkaslar Satış Müdürü Yeliz Dural Arslan, bu yaklaşımı şu sözlerle özetledi: “Küresel olarak tek tip bir portföy yer alırken, bölgesel talepleri de göz önünde bulunduruyoruz. Tüm yenilikleri en az dört yıl boyunca erişilebilir tutuyoruz böylece, iş ortaklarımızın projelerine ihtiyaç duydukları planlama güvencesini sağlıyor.”

AHŞAP BAZLI MALZEME UZMANI, DEKORATİF KOLEKSİYON 26+ İLE YARATICI ÇEŞİTLİLİĞİ FONKSİYONEL NETLİKLE BİRLEŞTİREREK MODERN MEKÂN VE MOBİLYA KONSEPTLERİ İÇİN KAPSAMLI BİR TEMEL OLUŞTURUYOR.

“Küresel lansman hareketliliğinin güçlü bir ayağı da Türkiye’de gerçekleşti. Türkiye genelindeki müşterilerimiz, mimarlar, iç mimarlar ve tasarımcılarımızla düzenlenen özel etkinliklerde bir araya gelerek yeni koleksiyonu birlikte deneyimledik. Bu buluşmalar, Dekoratif Koleksiyon 26+’nın yalnızca bir ürün grubu değil, pazarlar ile yaratıcı olanaklar arasında köprü kuran sürdürülebilir bir ortaklık temeli olduğunu bir kez daha kanıtladı. “

DEKORATİF KOLEKSİYON 26+ ETKİNLİKLERDE SADECE TANITILMAKLA KALMADI, AKTİF BİR ŞEKİLDE SAHNELENEREK DENEYİMLENEBİLİR HALE GETİRİLDİ.

Çeşitlilik, Tasarım ve Güvenilirlik

Ahşap bazlı malzeme uzmanı, Dekoratif Koleksiyon 26+ ile yaratıcı çeşitliliği fonksiyonel netlikle birleştirerek modern mekân ve mobilya konseptleri için kapsamlı bir temel oluşturuyor. Koleksiyon; 18’i yeni sunulan dekoratif paneller için toplam 220 dekorun yanı sıra 10 yeni varyasyonu içeren 65 PerfectSense dekor-yüzey kombinasyonundan oluşuyor. Bu zengin teklif; 25 düz renk dekoru içeren PerfectSense® ürün grubu için birbiriyle uyumlu bir renk konseptinin yanı sıra tezgâh segmentinde 12’si inovatif olmak üzere 85 dekor-yüzey kombinasyonuyla tamamlanıyor.

Koleksiyon, içerik olarak güncel tasarım trendlerini bilinçli bir şekilde yansıtıyor: Özellikle bej tonlarındaki yeni düz renkler, İtalyan tarzı çizgisel ahşap desenli dekorlar ve yeniden geliştirilen mat yüzeyler genel resmi şekillendiriyor. Yeni yüzeyler ve optimize edilmiş ebatlar gibi teknik yenilikler ise özgünlüğü ve işleme kalitesini daha da artırıyor.

Arslan, koleksiyonun tasarım perspektifinden getirdiği vizyonu şu şekilde ifade etti:

“Trend belirleyen ve aslına sadık dekor gamımız, fonksiyonel ürünlerimiz ve dijital hizmetlerimiz sayesinde müşterilerimiz, projelerini kendi müşterilerinin tam memnuniyetini sağlayacak şekilde tasarlayıp teslim edebiliyorlar.”

Uluslararası Lansman Etkinlikleri: Paylaşım, İlham ve Coşku

Koleksiyonun dünya çapındaki lansmanına çok sayıda uluslararası etkinlik eşlik etti. Dekoratif Koleksiyon 26+ bu etkinliklerde sadece tanıtılmakla kalmadı, aktif bir şekilde sahnelenerek deneyimlenebilir hale getirildi.

Türkiye’deki buluşmalar da fikir alışverişine, ilhama ve pratik bilgilere alan açtı. Dekor ve yüzeyleri fiziki ortamda deneyimleme fırsatı katılımcılar tarafından büyük beğeni topladı. Ziyaretçiler özellikle malzemelerin aslına uygunluğunu ve trendlere odaklanan net yaklaşımı vurguladılar.

Gelen olumlu geri bildirimler, izlenen yolun doğruluğunu kanıtlar nitelikte. Arslan, süreci şu sözlerle değerlendirdi: “Lansman etkinliklerimiz bir ürün sunumunun çok daha ötesinde; birer ilham ve kişisel paylaşım platformudur. Etkinliklerimiz boyunca aldığımız geri bildirimler, Dekoratif Koleksiyon 26+ ile pazarın ihtiyaçlarını tam olarak karşıladığımızı gösteriyor.”

Etkinlikler aynı zamanda, bölgesel dinamikleri ve özellikleri göz önünde bulunduran, küresel olarak birleştirilmiş bir portföyün öneminin de altını çizdi. Bu yaklaşım, dünya genelindeki müşteriler tarafından büyük bir memnuniyetle karşılandı.