Dilhan Hız / dilhan@ekoyapidergisi.org 

Bugünlerde Londra’daki Camden Arts Projects’e uğrayanlar, dört duvar arasına hapsedilmiş bir kilise mekânında, beyaz plastik borular ve renkli huni formlarıyla dokunduklarında farklı şekiller alan sesle örülmüş bir yapı ile karşılaşıyorlar. Yani Utooto ile. Utooto, sadece duyularla değil, insanlarla da inşa edilen bir “ütopya şehir”. Mekânda kurulan düzenekte, beyaz plastik borular ve renkli huni benzeri elemanlar kullanılarak ses yolları inşa ediliyor. Ziyaretçiler kendi elleriyle bu yapıyı kurarken, gizli hoparlörlerden yayılan jeneratif sesler mekâna eşlik ediyor. Ortaya çıkan akustik dokular, dünya dillerinin ses birimlerinden türetilmiş; tanıdık ama hiçbir dile ait olmayan bir ortak ses dili yaratıyor. Çok ama çok ilginç!

Utooto

Tasarımcı Suzuki’nin vizyonu, beton ya da çelikle değil, sesle ve kolektif hayal gücüyle kurulan bir şehir yaratıyor. Utooto, yalnızca bir sanat eseri değil; kolektif bir mimari deneyim. İnsanların birlikte kurduğu, birlikte duyduğu ve birlikte anlam kazandırdığı bir yapı. Suzuki, bu çalışmayla sesin evrensel dilini kullanarak toplumsal bağları yeniden hatırlatıyor: Birlikte inşa edilen her şey daha güçlü, daha kalıcı.

Fotoğraflar: Deniz Güzel, Chris Kidall