Lüks moda markası Prada, New York sokaklarının vazgeçilmez unsuru olan yeşil iskele sistemini referans alarak, file kaplı katmanlı bir yüzeyle mağaza cephesini yeniden kurguluyor.
New York’ta yürürken başınızı kaldırdığınızda gördüğünüz o yeşil iskelelerden söz edeceğim. Görünen o ki kimse sevmiyor ama kimse de yokmuş gibi davranamıyor. Prada işte tam olarak oradan yakalıyor meseleyi. Herkesin görmezden geldiği, geçici diye önemsemediği o yapı, bbugün artık mağazanın yeni yüzü olmuş durumda. Ve işin tuhafı, hiç de yabancı durmuyor.
Burada yapılan şey “farklı bir cephe tasarlayalım” değil. Daha çok şu sorunun peşindeler sanki… “Zaten her yerde olan bir şeyi neden yeniden üretelim? Mevcut olanı alalım, büyütelim, sabitleyelim ve başka bir bağlama koyalım.” Prada’nın yaptığı bence tam olarak bu. İskele sistemi olduğu gibi duruyor ama artık bir inşaat hali değil, bilinçli bir tercih. Üstünü saran o filemsi yüzey ise işi başka bir yere taşıyor. Gün ışığı vurdukça değişiyor, içeriyi tam göstermiyor ama tamamen gizlemiyor da. Yani klasik vitrinin yaptığı şeyi yapmıyor; ürün göstermek yerine merak uyandırıyor. Bu da cepheyi pasif bir yüzey olmaktan çıkarıp neredeyse yaşayan bir katmana çeviriyor.
“Numara”
Aslında burada en ilginç olan şey şu ki mimarlık çoğu zaman “yeni” olanın peşinde koşarken, bu proje fazlasıyla tanıdık bir şeyi geri çağırıyor. Ama onu olduğu gibi bırakmıyor; bağlamını değiştirerek anlamını kaydırıyor. Bir anda kentte görmeye alıştığın bir detay, mimari bir ifadeye dönüşüyor. Biraz dürüst olmak gerekirse, bu tür işler kolayca “numara”ya da dönüşebilir. Ama burada ince bir denge var. Ne tamamen ironik ne de fazla ciddi. Tam ortasında duruyor. O yüzden de çalışıyor. Prada’nın yaptığı şey gösterişli bir mimarlık hamlesi değil; daha çok kente küçük bir ters köşe yapmak. Ve bu ters köşe de gerçekten akılda kalıcı.
